ایران نامه
ايران نامه، که فصلنامه ای تحقيقاتی است، از پائيز ١٣٦١، با همکاری گروهی از پژوهشگران، نويسندگان و استادان صاحبنظر ايرانی و خارجی، هر سال در چهار شماره منتشر شده است. هدف اصلی این نشریه آشنا کردن خوانندگان خود با تازه ترين دستاوردهای پژوهشی محققان و ايرانشناسان و با آثار و انديشه های نويسندگان سرشناس ايرانی بوده است. توجه اصلی ایران نامه در سال های نخست انتشار، بر ادب و زبان فارسی و تاريخ فرهنگ و تمدن ايران بود و از همين رو شمارههای ويژهای از آن به زندگی و آثار برخی از شاعران، متفکران و نويسندگان پرآوازه ايرانی اختصاص يافت. در سال های اخير ايران نامه، ضمن ادامه انتشار آثار تحقيقی تازه در باره ادب ايران، به آثار پژوهشگران درباره روندها، دگرگونی ها و پديده های عمده جامعه معاصر ايران روي آورده و به انتشار شماره های ويژه ای در اين زمينه ها نيز توفيق يافته است. هر شماره ايران نامه علاوه بر مقاله های تحقيقی، شامل گزيده هايی از خاطرات و اسناد تاريخی، نقد و بررسی کتاب و خلاصه هريک از مقاله ها به زبان انگليسی است. در آخرين شماره هر سال و در پايان هر دوره ده ساله نيز فهرستی الفبائی از نام نويسندگان و منتقدان و عنوان نوشته های آنان در ایران نامه منتشر مي شود.
تعدادی از شمارههای ویژه و برخی از شمارههای اخیر ایران نامه در این سایت وارد شدهاند. شمارههای دیگر به تدریج در تارنمای جدید و اختصاصی ایران نامه در دسترس علاقه مندان قرار خواهند گرفت.
با آغاز سال ۲۰۱۱ میلادی و با انتشار شماره ۱- ۲ سال بیست و ششم با ظاهری نو و در قالبی جدید، امور مدیریتی و انتشار ایران نامه با سردبیری دکتر محمد توکلی طرقی به دفتر بنیاد مطالعات ایران در دانشگاه تورنتو کانادا منتقل شده است .